تبریز

ــ نچه دَن بوردا سوز؟

4 دَن؟ 3 دَن؟ 2 دَن؟ بیر؟

خب حالا یکمی دیگه می‌موندین

تمام اندامش را از بر بود

طوری که

هر موقع میخواست

چشمانش را می‌بست

و مرورش میکرد

جزء به جزء

و بعد

از گوشۀ چشم

ارضا میشد

خدا

صبر کرد تا آخرین آرزویش را هم کرد

و بعد

همه‌ی آرزوهایش را برداشت و در رفت

شن‌گول و من‌گول

ــ کیه؟

ــ منم، مادرتون. رأی‌تون ُ اوردم!

اسپری‌اش را تکان داد و شروع کرد:

“مرگ بر”…

و ماند

می‌ماند، نفسی میکشد و

می‌میرد

و آن خود ارظایی

در شبی که ترکم کردی

20:30

ــ زنداان چطور بود؟

ــ عالی. فرصتی بود که ما بتونیم در اون آزادانه کوون‌ بدیم. ابتدا تحت تأثیر دشمن بودیم و ارزشها را فراموش کردیم اما بعد، خوشحالم که خودمون این شجاعت ُ پیدا کردیم که اصرار کنیم بکننمون. از بقیه هم میخوام که شجاع باشن و بیان کوون‌شون ُ بدن.

حقوق شهروندی

“هر ایرانی یک سلول انفرادی”

جای نیش پشه‌ها

شیرین‌تر از

جای بوسه‌های

از یاد رفتۀ تو

ماه

از وقتی که انسان فتحش کرد،

دیگر نشان ِ زیبارویان نشد